Άκουσέ με.
Δεν θέλω να φύγω από'δω, εντάξει;
Γιατί κάποιος να θέλει; Ακούμε διάφορα εδώ.
Για τον έξω κόσμο. Για πυρηνικά, για βόμβες...
Ξέρεις πώς λειτουργεί η βόμβα υδρογόνου;
- Με υδρογόνο... - Πολύ αστείο.
Οι υπόλοιπες βόμβες εκρήγνυνται.
Η βόμβα υδρογόνου, όμως, συντήκεται.
Προκαλεί έκρηξη απίστευτα μεγαλύτερη.
- Κατάλαβες; - Ναι, ναι...
Όχι! Τι κάνεις;
Για το Θεό, Τέντι.
Πιάσατε τον Μπίλινγκς;
Τι κάνετε; Τους πιάνετε, δεν τους σκοτώνετε.
- Μας επιτέθηκε. - Θα τον πάμε στο ιατρείο.
Όχι εσύ. Εσύ φύγε.
Ο Κόλεϊ θα μου πάρει το κεφάλι γι'αυτό.
Λαέντις.
Τον είδα πολλές φορές... Πολλές φορές.
Σε παρακαλώ... Ευχαριστώ.
Δεν ήμουν εγώ.
Μου είπες πως θα φύγω από'δω.
Το υποσχέθηκες... Μου είπες ψέματα.
Λαέντις;
Έχεις πλάκα.
- Η φωνή σου... - Δεν την αναγνωρίζεις;
Μετά από τόσες συζητήσεις που είχαμε;
- Μετά από τόσα ψέματα; - Δείξε μου το πρόσωπό σου.
Είπαν πως είμαι δικός τους. Πως δεν θα φύγω ποτέ.
Τελειώνει το σπίρτο σου.
- Δείξε το πρόσωπό σου! - Γιατί;
Για να μου πεις κι άλλα ψέματα;
- Δεν πρόκειται για την αλήθεια. - Γι'αυτή πρόκειται.
- Αυτήν ψάχνω. - Για σένα πρόκειται!
Και τον Λαέντις.
Για τους δυο σας πρόκειται. Εγώ είμαι τυχαίος.
Σε βοήθησα.
Τζωρτζ; Τζωρτζ Νόις;
- Δεν είναι δυνατόν. - Σ'αρέσει;
- Ποιός το έκανε αυτό; - Εσύ.
- Τι εννοείς; - Επειδή σου μίλησα.
Είμαι εδώ εξαιτίας σου.
Πώς σε έβγαλαν απ'το Ντένταμ;
Πώς έγινε αυτό; Θα το διορθώσω, μ'ακούς;
Δεν θα φύγω από'δω. Μια φορά ίσως, δύο ποτέ.
- Πώς σε έφεραν εδώ; - Γνώριζαν! Δεν καταλαβαίνεις;
Ό,τι σκάρωνες, όλο σου το σχέδιο...
...ήταν ένα παιχνίδι. Όλα αυτά είναι για σένα.
Δεν υπάρχει υπόθεση. Είσαι ποντίκι στο λαβύρινθο.
- Κάνεις λάθος, Τζωρτζ. - Αλήθεια;
Πόση ώρα έμεινες μόνος αφότου ήρθες;
- Ήμουν με τον συνεργάτη μου. - Δεν ξαναδουλέψατε μαζί.
- Είναι αστυνομικός... - Δεν ξαναδουλέψατε μαζί.
Έχω γνωριμίες και τον εμπιστεύομαι.
Τότε έχουν ήδη νικήσει.
Θα με πάνε στον φάρο.
Θα μου τρυπήσουν το κεφάλι...
...και βρίσκομαι εδώ εξαιτίας σου!
Θα σε βγάλω από'δω. Δεν θα πας στο φάρο.
Δεν μπορείς ταυτόχρονα να βρεις την αλήθεια...
...και να σκοτώσεις τον Λαέντις. Πρέπει να διαλέξεις.
- Δεν ήρθα να σκοτώσω. - Ψεύτη!
Δεν ήρθα να τον σκοτώσω, τ'ορκίζομαι!
Είναι νεκρή... Άσ'την να φύγει.
Πες του, Τέντι. Πες του το γιατί.
Πρέπει να το κάνεις. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
Πες του για την μέρα που μου έφερες το μενταγιόν.
Όταν με ρώτησες γιατί ράγισε η καρδιά μου.
Παίζει μαζί σου.
- Σου είπα πως ήταν από ευτυχία. - Θα σε σκοτώσει...
Θες την αλήθεια; Πρέπει να την ξεχάσεις.
- Δεν μπορώ... - Πρέπει να την ξεχάσεις!
Δεν μπορώ!
Τότε δεν θα φύγεις απ'αυτό το νησί.
Ντολόρες;
Δεν είναι σ'αυτή την πτέρυγα. Τον μετέφεραν.
Κι αν δεν είναι στην Α, έμεινε μόνο ένα μέρος.
Ο φάρος.
Ο Θεός να σε βοηθήσει.
Έχουμε πρόβλημα. Ήρθε ο Κόλεϊ κι ο Μακ Φέρσον.
Το έσκασε ένας ασθενής. Τον ψάχνουν παντού.
Πάμε να φύγουμε.
Συνέχισε να περπατάς. Δεν θα μας καταλάβουν.
- Τι σου συνέβη; - Τι εννοείς;
Πού ήσουν;
Μετά που πιάσαμε τον τύπο, έκανα μια παράκαμψη.
Στα αρχεία των ασθενών. Βρήκες τον Λαέντις;
- Όχι, δεν τον βρήκα. - Βρήκα κάτι παραπλήσιο.
Αυτή η φόρμα εισαγωγής. Το μόνο που είχε ο φάκελός του.
Ούτε αναφορές, ούτε φωτογραφίες, μόνο αυτό.
- Κοίταξέ το. - Θα το κοιτάξω αργότερα.
- Τι έγινε, αφεντικό; - Απλά, θα το δω αργότερα.
- Το Άσκλιφ είναι από'κει. - Δεν πηγαίνουμε στο Άσκλιφ.
Πηγαίνουμε στο φάρο.
Θα μάθουμε τι συμβαίνει σ'αυτό το νησί.
Εκεί είναι.
Είμαστε πολύ νότια. Πρέπει να πάμε πίσω.
Δεν μπορούμε να περάσουμε τους βράχους.
Ίσως υπάρχει δρόμος πίσω απ'τα δέντρα.
Ίσως κάποιο μονοπάτι γύρω απ'τους βράχους.
Μα τι κάνεις; Έχουμε το χαρτί.
Αποδεικνύει πως υπάρχει 67ος ασθενής.
Θα πάω στο φάρο, κατάλαβες;
- Πώς θα σε αποτρέψω; - Γιατί να θες κάτι τέτοιο;
Γιατί το να πας εκεί κάτω ισοδυναμεί με αυτοκτονία.
Τότε καλύτερα να μην έρθεις.
Εσύ μ'έμπλεξες σ'αυτό και παγιδεύτηκα σ'αυτό το νησί.
Μόνο εμένα έχεις και τώρα φέρεσαι σαν...
Πώς φέρομαι;
Τι έγινε εκεί πίσω, Τεντ;
- Τι καιρό να έχει στο Πόρτλαντ; - Απ'το Σηάτλ είμαι.
Απ'το Σηάτλ;
Θα συνεχίσω... μόνος.
- Θα έρθω κι εγώ, αφεντικό. - Σου είπα μόνος.
Εντάξει.
Γαμώτο!
Ήξερα πως ήταν κοντά, αλλά δεν μπόρεσα να πάω...
Τσακ!
Πού είσαι, Τσακ;
Ποιός είσαι εσύ;
Είμαι ο Τέντι Ντάνιελς. Αστυνομικός.
- Ο Σερίφης... - Σωστά.
Θα σε πείραζε να φέρεις το χέρι σου μπροστά;
Γιατί;
Για να σιγουρέψω πως ό,τι κρατάς δεν είναι επικίνδυνο.
Θα το κρατήσω αυτό... αν δε σε πειράζει.
Είσαι η Ρέιτσελ Σολάντο. Η πραγματική.
Σκότωσες τα παιδιά σου;
Δεν είχα ποτέ παιδιά. Ούτε ήμουν παντρεμένη.
Πριν γίνω ασθενής, δούλευα εδώ.
- Ήσουν νοσοκόμα; - Ήμουν γιατρός, αστυνόμε.
- Με θεωρείς τρελή; - Όχι.
Αν σου πω πως δεν είμαι, θα βοηθήσει;
Είναι πολύ ειρωνικό.
Σε αποκαλούν τρελό...
...κι όταν το αρνείσαι, απλά τους επιβεβαιώνεις.
- Δεν καταλαβαίνω, λυπάμαι. - Όταν κηρυχτείς τρελός...
...ό,τι κι αν κάνεις θεωρείται προϊόν της τρέλας.
Θα είναι είτε ανόητο, είτε παρανοϊκό, είτε υστερικό.
Ένστικτα επιβίωσης, μηχανισμοί άμυνας.
Είσαι εξυπνότερος απ'ότι φαίνεσαι. Καθόλου καλό.
Πες μου κάτι.
Τι σου συνέβη;
Έκανα ερωτήσεις για κάτι μεγάλα φορτία αιθυλικού νατρίου.
- Οπιούχο παραισθησιογόνο. - Ψυχοφάρμακα.
Ρώτησα και για τις εγχειρήσεις.
Έχεις ακουστά την διακογχική λοβοτομή;
Ακινητοποιούν τον ασθενή με ηλεκτροσόκ...
...μετά βάζουν μια λαβίδα μέσα στο μάτι...
...και του αφαιρούν ιστό απ'τους νευρώνες.
Κάνει τους ασθενής πολύ πιο υπάκουους.
Υποτονικούς.
Είναι κάτι απάνθρωπο και ασύλληπτο.
Ξέρεις πώς ο πόνος μπαίνει στο σώμα, αστυνόμε;
- Εξαρτάται απ'το πού πονάς. - Δεν έχει σχέση με τη σάρκα.
Ο εγκέφαλος ελέγχει τον πόνο.
Όπως και τον ύπνο, τη πείνα, τον θύμο, τα πάντα.
- Αν μπορούσες να το ελέγξεις; - Τον εγκέφαλο;
Να φτιάξεις κάποιον ώστε να μην νιώθει πόνο.
Ούτε αγάπη, ούτε συμπάθεια.
Κάποιον που δεν μπορείς να ανακρίνεις...
...επειδή δεν έχει αναμνήσεις να θυμηθεί.
Δεν μπορείς να αφαιρέσεις όλες τις αναμνήσεις.
Οι Βορειοκορεάτες το έκαναν σε Αμερικανούς αιχμαλώτους...
...για να τους κάνουν πλύση εγκεφάλου.
Μετέτρεψαν στρατιώτες σε προδότες. Αυτό κάνουν εδώ.
Δημιουργούν μαριονέτες για να εκτελούν διαταγές.
Θα έπαιρνε χρόνια να αποκτήσουν τέτοια γνώση.
Χρόνια πειραμάτων και εκατοντάδες ασθενείς.
Σε 50 χρόνια από τώρα...
...όλοι θα λένε πως εδώ ξεκίνησαν όλα.
Οι Ναζί είχαν τους εβραίους, οι Σοβιετικοί τους αντιφρονούντες...
...κι εμείς έχουμε τους ασθενείς σ'αυτό το νησί.
Δεν θα το κάνουν.
Καταλαβαίνεις πως δεν θα σ'αφήσουν να φύγεις;
Είμαι ομοσπονδιακός αστυνόμος. Δεν μπορούν να με σταματήσουν.
Ήμουν μια σεβαστή ψυχίατρος...
...από καλή οικογένεια.
Δεν είχε σημασία.
Έχεις αντιμετωπίσει ψυχικά τραύματα;
Τι σχέση έχει αυτό;
Θα βρουν ένα γεγονός στο παρελθόν σου...
...και θα πουν πως γι'αυτό τρελάθηκες.
Έτσι ώστε όταν σε φέρουν εδώ...
...όλοι όσοι σε ξέρουν να το θεωρήσουν φυσιολογικό.
Μπορεί να συμβεί στον καθένα.
Ναι, αλλά θα συμβεί σε σένα.
- Πώς είναι το κεφάλι σου; - Το κεφάλι μου;
Είδες παράξενα όνειρα, είχες αϋπνίες;
Πονοκεφάλους;
Είμαι επιρρεπής στις ημικρανίες.
Μήπως σου έδωσαν χάπια; Έστω ασπιρίνες;
- Ασπιρίνη. - Χριστέ μου.
Και έφαγες και φαγητό και ήπιες καφέ.
Τουλάχιστον πες μου πως κάπνιζες τα τσιγάρα σου.
Όχι...
Τα φάρμακα χρειάζονται 36-48 ώρες να δράσουν.
Πρώτα θ'αρχίσεις να τρέμεις. Πρώτα τα δάκτυλα, μετά το χέρι.
Είχες εφιάλτες όσο ήσουν ξύπνιος;
Πες μου τι συμβαίνει σ'εκείνο το φάρο.
Επεμβάσεις στον εγκέφαλο.
Του είδους "ας βγάλουμε αυτό, να δούμε τι θα συμβεί".
Πράγματα που έμαθαν απ'τους ναζί.
Εκεί δημιουργούν τις μαριονέτες.
Ποιός γνωρίζει γι'αυτό; Εννοώ στο νησί.
- Όλοι τους. - Οι νοσοκόμες, οι φύλακες;
- Δεν είναι δυνατόν... - Όλοι τους.
Δεν μπορείς να μείνεις εδώ.
Με θεωρούν νεκρή. Αν σε ψάχνουν, θα με βρουν.
Λυπάμαι, αλλά πρέπει να φύγεις.
- Θα γυρίσω για σένα. - Δεν θα είμαι εδώ.
Μετακινούμαι κατά τη μέρα και κοιμάμαι αλλού.
- Θα σε πάρω από'δω. - Δεν άκουσες τι είπα;
Ο μόνος τρόπος είναι το πλοίο και το ελέγχουν αυτοί.
Δεν θα φύγεις από'δω.
Έχω ένα φίλο. Χωριστήκαμε χθες.
- Μήπως τον είδες; - Αστυνόμε...
Δεν έχεις φίλους.
Εδώ είσαι.
Αναρωτιόμασταν πότε θα εμφανιστείς.
Κάτσε.
- Βγήκες για βόλτα; - Απλά κοιτούσα.
Σ'άρεσε το δώρο του Θεού;
- Τι; - Το δώρο του Θεού.
Το τέλος της βίας.
Όταν είδα εκείνο το δέντρο στο σαλόνι μου...
...ένιωσα κάτι θεϊκό να μ'αγγίζει.
Ο Θεός λατρεύει τη βια.
- Δεν το είχα προσέξει. - Φυσικά και το πρόσεξες.
Αλλιώς γιατί να υπάρχει τόση πολλή; Είναι μέσα μας.
Είναι αυτό που είμαστε.
Κάνουμε πολέμους, θυσίες, καταστρέφουμε, σφάζουμε...
Ο Θεός μας χάρισε τη βια να τη χρησιμοποιούμε στο όνομά Του.
Νόμιζα πως μας έδωσε την ηθική τάξη.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ηθική τάξη απ'τη καταιγίδα.
Δεν υπάρχει καθόλου ηθική. Υπάρχει μόνο αυτό:
Μπορεί η δική μου βια να νικήσει τη δική σου;
- Δεν είμαι βίαιος. - Φυσικά και είσαι.
Είσαι, και μάλιστα πολύ.
Το ξέρω, γιατί κι εγώ είμαι πολύ βίαιος.
Αν δεν υπήρχαν οι περιορισμοί της κοινωνίας...
...και σε εμπόδιζα να φας, θα μου τσάκιζες το κεφάλι.
Έτσι δεν είναι;
Ο Κόλεϊ θεωρεί πως είσαι άκακος και ελεγχόμενος.
Εγώ, όμως, διαφωνώ.
- Δεν με ξέρεις. - Κι όμως, σε ξέρω.
Ξέρουμε ο ένας τον άλλο επί αιώνες.
Αν σε δάγκωνα στο μάτι αυτή τη στιγμή...
...θα με σταματούσες πριν σε τυφλώσω;
- Για προσπάθησε. - Έτσι μπράβο.
Πού ήσουν;
Έκανα βόλτα στο νησί.
Ξέχασα πως φεύγεις τώρα που βρέθηκε η Ρέιτσελ.
- Σημαντική συνάντηση; - Ναι.
Κάποιος άγνωστος ξυλοκόπησε έναν επικίνδυνο ασθενή χθες.
Μετά συζήτησε μ'έναν σχιζοφρενή, τον Τζωρτζ Νόις.
Αυτός ο Νόις, έχει παραισθήσεις;
Ναι, σε σημείο ενοχλητικό. Πριν δυο εβδομάδες...
...ένας ασθενής ενοχλήθηκε τόσο, που τον έδειρε.
- Τσιγάρο; - Όχι, το έκοψα.
- Θα πάρεις το πλοίο; - Ναι...
Νομίζω πως τελειώσαμε εδώ.
"Τελειώσαμε", αστυνόμε;
Μιας και το αναφέρατε... μήπως τον είδατε;
- Ποιόν; - Τον συνεργάτη μου, τον Τσακ.
Δεν έχεις συνεργάτη, αστυνόμε. Ήρθες μόνος.
Ξέρεις, έχτισα κάτι πολύτιμο εδώ.
Τέτοια πράγματα παρεξηγούνται στην εποχή τους.
Όλοι ενδιαφέρονται για γρήγορες λύσεις.
Άνθρωποι σαν εσένα δεν κατανοούν αυτό που κάνω...
...αλλά δεν θα τα παρατήσω χωρίς αγώνα.
Το βλέπω...
Πες μου ξανά για τον συνεργάτη σου.
Ποιόν συνεργάτη;
Αστυνόμε... Πηγαίνετε πουθενά;
- Πηγαίνω στο πλοίο. - Είναι στην άλλη κατεύθυνση.
Αν περιμένετε μια στιγμή...
...θα βρω κάποιον που μπορεί να σας πάει.
- Τι είναι αυτό, γιατρέ; - Μόνο ένα ηρεμιστικό.
- Για προφύλαξη. - Προφύλαξη;
Και τι θα κάνεις; Θα με σκοτώσεις;
- Το αξίζεις. - Γιατί; Επειδή σε προκάλεσα;
Τι δεν σε προκαλεί; Σχόλια, λέξεις;
- Οι ναζί. - Κι αυτό.
Και φυσικά οι αναμνήσεις, τα όνειρα.
Ήξερες πως η ελληνική λέξη "τραύμα" σημαίνει πληγωμένος;
Και ποιά είναι η γερμανική λέξη για το όνειρο;
Traum.
Τα τραύματα μπορούν να προκαλέσουν τέρατα.
Κι εσύ... είσαι πληγωμένος, αστυνόμε.
Δεν συμφωνείς πως όταν βλέπεις ένα τέρας, το σταματάς;
Συμφωνώ.
Τι κάνεις, μωρό μου;
- Πρέπει να πας στο πλοίο. - Όχι, όχι...
Αν ο κόσμος θεωρεί τον Τσακ νεκρό...
...είναι τέλειος για τα πειράματά τους.
Μόνο σε ένα μέρος θα τον πήγαιναν.
- Θα πεθάνεις αν πας. - Είναι ο συνεργάτης μου.
Τον κρατάνε παρά τη θέλησή του. Πρέπει να τον βγάλω.
- Δεν μπορώ να χάσω κι άλλον. - Μην πας, Τέντι, σε παρακαλώ.
Λυπάμαι, μωρό μου.
Το αγαπώ γιατί εσύ μου το έδωσες.
Η αλήθεια, όμως, είναι...
...πως είναι μια πολύ άσχημη γραβάτα.
Ακίνητος! Μείνε εκεί που είσαι!
- Θα με σκοτώσεις; - Όχι, δεν θα σε σκοτώσω.
Γιατί είσαι βρεγμένο, μωρό μου;
- Τι είπες; - Ξέρεις πολύ καλά τι είπα.
Το τουφέκι δεν είναι γεμάτο.
Κάτσε.
Πρέπει να στεγνώσεις. Θα κρυώσεις.
Εντάξει.
Πόσο τραυμάτισες τον φρουρό;
Δεν ξέρω τι εννοείς.
Ναι, εδώ είναι.
Στείλ'τον εδώ, αφού τον κοιτάξει ο Δρ Σίαν.
Ώστε ο Δρ Σίαν ήρθε σήμερα με το πλοίο.
Όχι ακριβώς.
Ανατίναξες το αυτοκίνητό μου. Το αγαπούσα πολύ.
Λυπάμαι πολύ.
Η τρεμούλα χειροτερεύει.
- Πώς είναι οι παραισθήσεις; - Φύγε από'δω, Τέντι.
Αυτό το μέρος θα είναι το τέλος σου.
- Δεν είναι τόσο άσχημες. - Θα γίνουν.
Το ξέρω. Η Δρ Σολάντο...
- Μου είπε για τα νευροληπτικά. - Αλήθεια; Πότε στο είπε;
Την βρήκα στη σπηλιά. Αλλά δεν θα τη πιάσετε.
Δεν αμφιβάλλω... μιας και δεν είναι αληθινή.
Οι παραισθήσεις σου είναι χειρότερες απ'ότι νόμιζα.
Δεν πήρες νευροληπτικά. Δεν πήρες τίποτα.
- Τότε, τι διάολο είναι αυτό; - Συμπτώματα στέρησης.
Από τι; Δεν ήπια τίποτα αφότου ήρθα.
Χλωροπρομαζίνη.
Δεν είμαι οπαδός των φαρμάκων, αλλά στη περίπτωσή σου...
- Χλωρό... τι; - Χλωροπρομαζίνη.
Αυτό που σου δίνουμε εδώ και 24 μήνες.
Δηλαδή εδώ και δυο χρόνια...
...κάποιος μου δίνει φάρμακα στη Βοστώνη;
Όχι στη Βοστώνη. Εδώ.
Είσαι εδώ αυτά τα χρόνια. Ασθενής αυτού του ιδρύματος.
Μετά απ'όσα έχω δει εδώ...
...θα με κάνετε να πιστέψω πως είμαι τρελός;
Ξέρετε τι αντιμετωπίζω κάθε μέρα; Είμαι αστυνομικός.
Ήσουν αστυνομικός. Εδώ είναι η φόρμα εισαγωγής σου...
...που πήρες απ'τη Πτέρυγα Γ. Απόδειξη του 67ου ασθενούς.
Αν τη πήγαινες στη ξηρά, θα "ξεσκέπαζες αυτό το μέρος".
Δεν έβρισκες χρόνο να το δεις. Διάβασέ το τώρα.
"Ο ασθενής είναι έξυπνος, με πολλές παραισθήσεις. "
"Παρασημοφορημένος βετεράνος. "
"Παρών στην ελευθέρωση του Νταχάου, πρώην αστυνομικός. "
"Επιρρεπής στη βια και αμετανόητος για το έγκλημά του... "
"... γιατί αρνείται ότι διαπράχθηκε έγκλημα. "
"Δημιουργεί καταστάσεις ώστε να αποφύγει την αλήθεια. "
Αρκετά μ'αυτές τις αηδίες! Πού είναι ο συνεργάτης μου;
Ας προσπαθήσουμε με άλλο τρόπο.
Το πατρικό της γυναίκας σου ήταν Σανάλ, σωστά;
- Μην την αναφέρεις καν! - Φοβάμαι πως πρέπει.
Βλέπεις κάτι κοινό σ'αυτά τα τέσσερα ονόματα;
Είναι ο Κανόνας του 4, Άντριου. Τι βλέπεις;
Αν πείραξες τον συνεργάτη μου, αποτελεί ομοσπονδιακό...
Συγκεντρώσου, Άντριου, τι βλέπεις;
Τα ονόματα έχουν τα ίδια γράμματα.
Το Έντουαρντ Ντάνιελς έχει τα ίδια με το Άντριου Λαέντις.
Το ίδιο η Ρέιτσελ Σολάντο και η Ντολόρες Σανάλ.
- Είναι αναγραμματισμοί. - Τα κόλπα σου δεν πιάνουν.
Ήρθες για την αλήθεια. Νά'τη λοιπόν.
Ονομάζεσαι Άντριου Λαέντις. Ο 67ος ασθενής είσαι εσύ.
Σε έφεραν εδώ με δικαστική απόφαση πριν 24 μήνες.
Έκανες κάτι για το οποίο δεν συγχώρεσες τον εαυτό σου.
Γι'αυτό εφεύρες μια άλλη προσωπικότητα.
- Ας δούμε τα γεγονότα. - Δημιούργησες μια ιστορία...
...στην οποία, αντί για δολοφόνος, είσαι ήρωας.
Αστυνομικός που ήρθε εδώ για μια υπόθεση...
...και ανακάλυψε συνομωσία. Έτσι ώστε, ό,τι κι αν σου πούμε...
...για το ποιός είσαι να το θεωρήσεις ψέμα.
- Ονομάζομαι Έντουαρντ Ντάνιελς. - Το ακούω επί δυο χρόνια.
Ξέρω κάθε λεπτομέρεια. Για τον ασθενή 67, τη Ρέιτσελ...
...τον χαμένο συνεργάτη και τα όνειρα που βλέπεις.
Για το Νταχάου και το πώς σκότωσες τους φρουρούς.
Μακάρι να μπορούσα να σε αφήσω να συνεχίσεις.
Αλλά είσαι εκπαιδευμένος και βίαιος.
Ο πιο επικίνδυνος ασθενής που έχουμε.
Τραυμάτισες νοσοκόμες φρουρούς και ασθενείς.
Πριν δυο εβδομάδες επιτέθηκες στον Τζωρτζ Νόις.
Σε έχω καταλάβει, γιατρέ. Εσύ έβαλες να τον δείρουν.
Φυσικά και όχι!
- Γιατί να τον αγγίξω; - Γιατί σε αποκάλεσε Λαέντις.
Και θα έδινες τα πάντα να μην είσαι αυτός.
Έχω αντίγραφο της συνομιλίας σου με τον Νόις.
"Πρόκειται μόνο για σένα και τον Λαέντις. "
Μας ξεχωρίζει.
Όταν τον ρώτησες πού είναι, σου είπε, "εσύ το προκάλεσες".
- Εννοούσε πως εγώ φταίω... - Παραλίγο να τον σκοτώσεις.
Το Διοικητικό Συμβούλιο απαιτεί να κάνουμε κάτι.
Αποφασίστηκε, πως εάν δεν σε θεραπεύσουμε...
...θα ληφθούν μόνιμα μέτρα ώστε να μην τραυματίσεις άλλον.
Θα σου κάνουν λοβοτομή, Άντριου, καταλαβαίνεις;
Καταλαβαίνω. Καταλαβαίνω μια χαρά.
Αν δεν παίξω το παιχνίδι σας...
...ο Δρ Νάρινγκ θα με κάνει μια απ'τις μαριονέτες του.
Αλλά με τον συνεργάτη μου;
Θα πείτε στην Αστυνομία πως είναι απλά μηχανισμός άμυνας;
Γεια σου, αφεντικό.
Τι διάολο συμβαίνει;
- Δουλεύεις γι'αυτόν; - Δεν υπήρχε άλλος τρόπος...
Κάποιος έπρεπε να είναι μαζί σου. Να σε κρατάει ασφαλή.
Εννοείς να με παρακολουθεί. Κάθε λεπτό.
Ποιός είσαι; Πες μου ποιός είσαι.
Δεν με αναγνωρίζεις, Άντριου;
Είμαι ο ψυχίατρός σου εδώ και δύο χρόνια.
Είμαι ο Λέστερ Σίαν.
Σου μίλησα για τη γυναίκα μου...
...σκαρφάλωσα γκρεμό για να σε βρω.
Ρίσκαρα τα πάντα για να σε πάρω από'δω.
- Το ξέρω, αφεντικό. - Μας τελειώνει ο χρόνος, Άντριου.
Είπα στο ΔΣ πως θα επινοήσω...
...το πιο ριζοσπαστικό παίξιμο ρόλων στη ψυχιατρική...
...ώστε να σε επαναφέρουμε. Πως αν συμμετείχες...
...θα έβλεπες την αλήθεια.
Έψαξες όλο το μέρος επί δύο μέρες.
Πού είναι τα ναζιστικά πειράματα και οι εγχειρήσεις;
Άκουσέ με, Άντριου.
Αν αποτύχουμε μαζί σου...
...ό,τι κάναμε εδώ θα θεωρηθεί αναξιόπιστο.
Είμαστε στις πρώτες γραμμές ενός πολέμου.
Και τώρα όλα εξαρτώνται από σένα.
- Μη κουνηθείτε! - Άντριου, μη...
Το όνομά μου είναι Έντουαρντ Ντάνιελς!
Αυτό είναι γεμάτο. Το κατάλαβα απ'το βάρος.
Αυτό είναι το όπλο σου, αστυνόμε; Είσαι σίγουρος;
Τα αρχικά μου είναι στην άκρη! Υπάρχει το σημάδι...
...απ'όταν μου έριξε ο Στάντον! Δεν πιάνει το κόλπο σου, γιατρέ.
Τότε, πυροβόλησέ τον. Μόνο έτσι θα φύγεις από'δω.
Άντριου, σε παρακαλώ, μην το κάνεις.
Το όπλο μου...
Τι κάνατε στο όπλο μου;
Είναι παιχνίδι, Άντριου.
Σου λέμε την αλήθεια.
Η Ντολόρες ήταν τρελή. Μανιοκαταθλιπτική.
Εσύ έπινες και αποτραβήχτηκες. Αγνοούσες ό,τι σου έλεγαν.
Μετακομίσατε στη λίμνη αφού έκαψε το διαμέρισμά σας.
Λες ψέματα!
- Λέτε ψέματα! - Άντριου, τα παιδιά σου...
- Ο Σάιμον κι ο Χένρυ... - Δεν έχω παιδιά.
Η γυναίκα σου τα έπνιξε στο σπίτι στη λίμνη.
Κι εδώ, το μικρό κοριτσάκι, αυτό που ονειρεύεσαι...
Δεν είχα ποτέ κοριτσάκι.
Που σου λέει κάθε φορά πως έπρεπε να το σώσεις.
Να τους σώσεις όλους. Η κόρη σου...
...ονομαζόταν Ρέιτσελ. Θα αρνηθείς πως υπήρχε;
Θα το αρνηθείς, Άντριου;
Λυπάμαι τόσο πολύ, μωρό μου.
Σου είπα να μην έρθεις εδώ. Στο είπα...
...πως αυτό θα ήταν το τέλος σου.
Γύρισα. Τους πιάσαμε έξω απ'την Οκλαχόμα.
Τους ψάξαμε σε 10 μέρη. Θέλω να κοιμηθώ μια εβδομάδα.
Ντολόρες;
Μωρό μου...
Γιατί είσαι βρεγμένη;
Μου έλειψες.
Θέλω να πάω σπίτι.
Είσαι σπίτι.
Πού είναι τα παιδιά;
Στο σχολείο.
Είναι Σάββατο, γλυκιά μου. Δεν έχει σχολείο.
Έχει το δικό μου σχολείο.
Θεέ μου...
Θεέ μου, όχι...
Σε παρακαλώ, Θεέ μου... Δεν μπορεί...
Όχι!
Ας τα πάμε στο τραπέζι, Άντριου.
Θα τα στεγνώσουμε, θα τους αλλάξουμε ρούχα...
Θα είναι οι ζωντανές μας κούκλες.
Αύριο μπορούμε να τα πάμε για πικνίκ.
Αν ποτέ σου με αγάπησες, Ντολόρες...
...σε παρακαλώ, σταμάτα να μιλάς.
Σ'αγαπώ.
Ήταν για να μείνουμε ελεύθεροι.
Μωρό μου...
Θα τους δώσουμε κρεβάτια.
- Σ'αγαπώ... - Σ'αγαπώ τόσο πολύ.
Μ'ακούς, Άντριου;
Ρέιτσελ, Ρέιτσελ...
Ποιά Ρέιτσελ;
Η Ρέιτσελ Λαέντις... Η κόρη μου.
Γιατί βρίσκεσαι εδώ;
- Γιατί σκότωσα τη γυναίκα μου. - Και γιατί το έκανες;
Γιατί δολοφόνησε τα παιδιά μας.
Μου είπε να την ξεχάσω.
- Ποιός είναι ο Τέντι Ντάνιελς; - Δεν υπάρχει.
- Ούτε η Σολάντο. Τους εφεύρα. - Γιατί;
Θέλουμε να σ'ακούσουμε να το λες.
Αφού προσπάθησε ν'αυτοκτονήσει τη πρώτη φορά...
...η Ντολόρες μου είπε πως...
...ένα έντομο ζούσε μέσα στο κεφάλι της.
Το ένιωθε...
...να ακουμπάει στο κρανίο της...
...και να τραβάει τα νεύρα της για πλάκα.
Αυτό μου είπε.
Μου το είπε αλλά δεν την άκουσα.
Την αγαπούσα τόσο πολύ.
Γιατί τους φαντάστηκες;
Δεν μπορώ να αντέξω πως σκότωσε τα παιδιά μας.
Εγώ τα σκότωσα, γιατί δεν την βοήθησα.
Εγώ τα σκότωσα...
Αυτό φοβάμαι, Άντριου. Τα καταφέραμε άλλη μια φορά...
...πριν εννιά μήνες, αλλά ξανακύλησες.
- Δεν το θυμάμαι. - Το ξέρω.
Ξαναρχίζεις, Άντριου... Σαν κασέτα...
...που παίζει συνέχεια το ίδιο πράγμα.
Ελπίζω αυτό που κάναμε να το σταματήσει για πάντα.
Αλλά πρέπει να ξέρω πως αποδέχτηκες την αλήθεια.
Δεν με παράτησες, γιατρέ.
Ήθελες να με βοηθήσεις όταν δεν το'κανε κανείς άλλος.
Ονομάζομαι Άντριου Λαέντις...
...και δολοφόνησα τη γυναίκα μου την άνοιξη του 1952.
- Πώς είσαι σήμερα; - Καλά, εσείς;
Δεν έχω παράπονο.
- Ποιά είναι η επόμενη κίνησή μας; - Εσύ θα μου πεις.
Πρέπει να φύγω απ'αυτό το νησί, Τσακ.
Να γυρίσω πίσω. Εδώ συμβαίνει κάτι κακό.
Μην ανησυχείς. Δεν θα μας πιάσουν.
Ακριβώς, είμαστε πολύ έξυπνοι γι'αυτούς.
Είμαστε, έτσι δεν είναι;
Αυτό το μέρος με κάνει να αναρωτιέμαι.
- Για τι, αφεντικό; - Τι θα ήταν χειρότερο;
Να ζεις σαν τέρας...
...ή να πεθάνεις σαν καλός άνθρωπος;
Τέντι;